smok6.png

Zajęcia w ramach czesnego

W ramach czesnego oferujemy pakiet zajęć dodatkowych:

  1. Gimnastykę korekcyjna połączoną z elementami usprawniania ruchowego.
  2. Zajęcia Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne. Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne to system ćwiczeń i zabaw ruchowych, które wywodzą się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłym — tzw. baraszkowanie pojawiające się we wczesnym dzieciństwie.
  3. Metoda Dobrego Startu opracowana przez Martę Bogdanowicz jest to jedna z metod terapii psychomotorycznej. W metodzie tej usprawniane są funkcje słuchowe, wzrokowe, dotykowo-kinestetyczno-ruchowe oraz wzrasta ich integracja.
  4. "Dziecięca matematyka"  opracowana przez Edytę Gruszczyk - Kolczyńską
  5. Bajkoterapia,  MuzykoterapiaHipoterapia, Dogoterapia
  6. Zajęcia adaptacyjne, komputerowe, rytmiczne, z języka angielskiego, religia
  7. Zajęcia otwarte z rodzicami. Na których nauczyciele prezentują wiedzę i umiejętności dzieci. Jest to okazja do obserwowania swojej pociechy podczas pracy, nauki i zabawy.
  8. Zajęcia edukacyjne dla rodziców z grup integracyjnych.Zajęcia organizowane będą 4 razy do roku w formie:
  • Wykład, pogadanka, warsztaty dla rodziców
  • Wykład, pogadanka, warsztaty dla rodziców i dzieci

Ponad to zapewniamy naszym Przedszkolakom stałą opiekę psychologa  i logopedy wliczoną w cenę czesnego.

W ramach czesnego oferujemy pakiet zajęć dodatkowych:

  1. Gimnastykę korekcyjna połączoną z elementami usprawniania ruchowego.
  2. Zajęcia Metodą Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne. Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne to system ćwiczeń i zabaw ruchowych, które wywodzą się z naturalnych potrzeb dziecka, zaspokajanych w kontakcie z dorosłym — tzw. baraszkowanie pojawiające się we wczesnym dzieciństwie.
  3. Metoda Dobrego Startu opracowana przez Martę Bogdanowicz jest to jedna z metod terapii psychomotorycznej. W metodzie tej usprawniane są funkcje słuchowe, wzrokowe, dotykowo-kinestetyczno-ruchowe oraz wzrasta ich integracja.
  4. "Dziecięca matematyka"  opracowana przez Edytę Gruszczyk - Kolczyńską
  5. Bajkoterapia,  MuzykoterapiaHipoterapia, Dogoterapia
  6. Zajęcia adaptacyjne, komputerowe, rytmiczne, z języka angielskiego, religia
  7. Zajęcia otwarte z rodzicami. Na których nauczyciele prezentują wiedzę i umiejętności dzieci. Jest to okazja do obserwowania swojej pociechy podczas pracy, nauki i zabawy.
  8. Zajęcia edukacyjne dla rodziców z grup integracyjnych.Zajęcia organizowane będą 4 razy do roku w formie:
  • Wykład, pogadanka, warsztaty dla rodziców
  • Wykład, pogadanka, warsztaty dla rodziców i dzieci

Ponad to zapewniamy naszym Przedszkolakom stałą opiekę psychologa  i logopedy wliczoną w cenę czesnego.

JĘZYK ANGIELSKI

Nauka języka obcego jest bardzo istotna w dzisiejszym świecie. Ważne jest, aby zapewnić Dziecku kontakt z językiem od najmłodszych lat, gdyż  rozwija się ono bardzo intensywnie 

i jest niesamowicie chłonne. Dlatego im dziecko młodsze, tym naturalniej i łatwiej przychodzi mu nauka języka.

Nauka języka obcego jest nie tylko nauką słownictwa, ale ćwiczy również pamięć, poszerza percepcję, rozwija inteligencję oraz abstrakcyjne myślenie. Wczesna nauka daje możliwość opanowania doskonałej wymowy w danym języku, dlatego nasza wykwalifikowana kadra bardzo duży nacisk kładzie na poprawną wymowę. Ponad to, podczas zajęć, Dzieci przyswajają słówka oraz zwroty stosowane w codziennym życiu, uczą się piosenek, wierszyków, a także oglądają ich ulubione bajki w języku angielskim. Nauka języka angielskiego, dla naszych Przedszkolaków, jest niesamowitą radością i fantastyczną zabawą.

RYTMIKA

Ogromną rolę w ogólnym rozwoju  Dziecka odgrywa muzyka. Podczas zajęć rytmiki Dzieci przy akompaniamencie keyboardu ćwiczą poczucie rytmu, nabywają umiejętność kontroli nad własnym ciałem, ćwiczą koncentrację, a także rozwijają wyobraźnię oraz pamięć słuchową. Na zajęciach z rytmiki Dzieci mają również możliwość gry na prostych instrumentach takich jak: cymbałki, grzechotki, kastaniety, bębenek, flet, tamburyno, trójkąt itp.

GIMNASTYKA OGÓLNOROZWOJOWA/KOREKCYJNA

Gimnastyka ogólnorozwojowa ma na celu podniesienie sprawności fizycznej Dziecka, kształtowanie prawidłowej postawy ciała jak również poprawienie koordynacji ruchowej. Zajęcia te mają formę zabaw ruchowych, gier sportowych oraz ćwiczeń gimnastycznych. Dzieci ćwiczą przy użyciu takich przyborów jak: woreczki, piłki, skakanki, kręgle itp.

RUCH ROZWIJAJĄCY WERONIKI SHERBORNE

Metoda Ruchu Rozwijającego ma na celu wspomaganie prawidłowego rozwoju Dziecka oraz korygowanie jego zaburzeń. Opracowany przez Weronikę Sherborne ćwiczenia nawiązują do naturalnych potrzeb Dziecka, które są zaspakajane w kontakcie z innymi osobami. Stosując tę metodę Dziecko uczy się świadomości własnego ciała, przestrzeni i działania w niej, a także dzielenia tej przestrzeni z innymi ludźmi.

ZAJĘCIA KOMPUTEROWE

Komputer jest obecnie jednym z nowocześniejszych pomocy dydaktycznych, dlatego istotne jest, aby uczyć Dzieci właściwego i racjonalnego korzystania z komputera. Dzieci uczestnicząc w zajęciach komputerowych ćwiczą percepcję wzrokową obserwując monitor, orientację przestrzenną oraz sprawność manualną posługując się myszką, a także pamięć, uwagę i logiczne myślenie. Poznają również podstawowe pojęcia związane z budową komputera.

METODA DOBREGO STARTU opracowana przez Martę Bogdanowicz

Jest to jedna z metod terapii psychomotorycznej. Metoda Dobrego Startu opiera się na prawie E. Drupe, mówiącym o jedności psychiki i motoryki. Celem metody dobrego startu jest usprawnienie i harmonizowanie współdziałania psychiki i motoryki. W metodzie tej usprawniane są funkcje słuchowe, wzrokowe, dotykowo-kinestetyczno-ruchowe oraz wzrasta ich integracja.

Przyjmuje ona  za główny cel sposób kształcenia polegający na wtopieniu edukacji matematycznej w działania wspomagające rozwój umysłowy dzieci.

"Dziecięca matematyka" dzieli się na sześć bloków tematycznych, które należy realizować we wszystkich grupach wiekowych. Są to:

  • Orientacja przestrzenna.
  • Rytmy i rytmiczna organizacja czasu.
  • Przyczyna i skutek. Przewidywanie następstw.
  • Kształtowanie umiejętności liczenia obiektów.
  • Dodawanie i odejmowanie, rozdawanie i rozdzielanie po kilka.
  • Klasyfikacja.

Należy pamiętać, że podczas realizowania tego programu wspomagamy dzieci zachowując ich cykl rozwojowy - każda treść z tego programu powinna być przekazana a jeśli dzieci opanowały treści ze swojego przedziału wiekowego to można przejść do trudniejszego materiału.

Realizując program edukacji matematycznej w przedszkolu staramy się zapewnić dzieciom sukces w nauce szkolnej bo treści w "dziecięcej matematyce" są tak dobrane aby ich realizacja uchroniła dzieci przed niepowodzeniami w uczeniu się matematyki.

ZAJĘCIA TANECZNE

Program prowadzimy metodą odtwórczo-naśladowczą wplatając elementy improwizacji ruchowej oraz zadania rozwijające wyobraźnię dziecka. Staramy się dawać poczucie sukcesu i akceptacji wszelkich działań, które dziecko podejmuje podczas zajęć.

Zajęcia taneczne kształtują poczucie rytmu, słuch muzyczny, rozwijają wyobraźnię przestrzenną oraz koordynację ruchową. Pomagają konstruktywnie rozładować emocje a także budują poczucie wspólnoty i odpowiedzialności za partnera i grupę.

ZAJĘCIA OTWARTE Z RODZICAMI.

Na których nauczyciele prezentują wiedzę i umiejętności dzieci. Jest to okazja do obserwowania swojej pociechy podczas pracy, nauki i zabawy.

ZAJĘCIA EDUKACYJNE DLA RODZICÓW Z GRUP INTEGRACYJNYCH.

Na których nauczyciele prezentują wiedzę i umiejętności przydatne dla rodzica w wychowywaniu swoich pociech. Jest to okazja do zdobycia wiedzy, umiejętności i spędzenie czasu podczas wspólnej zabawy z własnym dzieckiem w czasie trwania zajęć. Równocześnie rodzic ma okazję na z korzystanie z pomocy specjalistów w sytuacjach problemowych dotyczących dziecka uczęszczającego do naszego przedszkola.

Zajęcia organizowane będą 4 razy do roku w formie:

  • Wykład, pogadanka, warsztaty dla rodziców
  • Wykład, pogadanka, warsztaty dla rodziców i dzieci

RELIGIA DLA CHĘTNYCH

Zajęcia z religii mają na celu przekazywanie Dzieciom głównych prawd wiary. Zapoznanie ich  z podstawami etyki i moralności na podstawie opowieści biblijnych. Dziecko uczy się o Bogu w prosty i przystępny dla niego sposób.

ZAJĘCIA LOGOPEDYCZNE

Profilaktyka logopedyczna to podstawa do wyeliminowania ewentualnych przyszłych wad wymowy. Logopeda więc często prowadzi zajęcia grupowe. Obejmują one ćwiczenia oddechowe oraz gimnastykę buzi i języka a także wprowadzają elementy logorytmiki. Warunkiem dobrze dobranych ćwiczeń jest diagnoza wszystkich dzieci biorących w nich udział i wybranie takich zabaw, które nie będą pogłębiały wad już stwierdzonych. Niedopuszczalne jest np. ćwiczenie z oblizywaniem ust dla dziecka, które ma stwierdzone seplenienie międzyzębowe.

ZAJĘCIA Z PSYCHOLOGIEM

Wszystkie dzieci objęte będą specjalistyczną opieką psychologiczną. Pozwoli to na precyzyjne rozpoznanie możliwości rozwojowych dziecka i podejmowanie możliwie wczesnej działań korygujących.

Psycholog dziecięcy:

  • obserwuje dzieci, prowadzi konsultacje z nauczycielami, pomaga w rozwiązywaniu trudnych problemów wychowawczych, emocjonalnych i społecznych
  • prowadzi badania psychologiczne na życzenie rodziców bądź na wniosek nauczycieli
  • diagnozuje sytuacje wychowawcze w celu wspierania rozwoju dziecka
  • prowadzi indywidualne konsultacje psychologiczne
  • organizuje warsztaty dla rodziców

Oprócz tego w ramach potrzeb zapewniamy zajęcia takie jak:

BAJKOTERAPIA

Mówiąc najprościej – jest to terapia przez bajki. Chyba wszystkie dzieci lubią ich słuchać. Jak wykazały badania psychologów, czytając określone bajki można dziecku pomóc w wielu trudnych dla niego sytuacjach emocjonalnych, takich jak np. irracjonalne lęki lub pierwsze dni w przedszkolu.

Bajkoterapia to także doskonała metoda relaksacyjna. Odpowiednio dobrane i opowiedziane albo przeczytane historie mogą doskonale wyciszyć, choćby przed snem, po dniu pełnym wrażeń lub pracy. Bajkoterapia to metoda nowa, genialna w swej prostocie, łatwa do nauki dla każdego, skuteczna i zyskująca coraz większą popularność na świecie.

Wyróżniamy trzy gatunki bajek terapeutycznych:

Bajki relaksacyjne – ich celem jest wywołanie odprężenia oraz uspokojenia. Fabuła bajki zawsze dzieje się w miejscu bardzo dobrze znanym dziecku, ale jednocześnie spokojnym, przyjaznym oraz bezpiecznym. Bohater wszystkimi swoimi zmysłami doświadcza miejsca, w którym przebywa, co sprawia, że również dziecko odbiera bajkę swoimi wszystkimi zmysłami. Relaks ma za zadanie odprężyć mięśnie dziecka. Im jest on głębszy, tym łatwiejsze jest odprężenie, uspokojenie oraz lepsze samopoczucie. Wszystkie zmartwienia dziecka oraz lęki są wyciszane oraz schodzą na dalszy plan. Dziecko, które posiada spokój wewnętrzny, łatwiej upora się z trudnościami jakie stawia mu życie.

 Bajki psychoedukacyjne – ich priorytetem jest wprowadzanie pozytywnych zmian
 w zachowaniu dziecka. Bajkowy bohater zawsze przeżywa problem podobny do tego, który trapi dziecko. Dzięki temu dziecko zdobywa ważne doświadczenie, które uczy jakie wzory postępowania należy w danym momencie zastosować. Bajki te wspomagają trudny proces dorastania dziecka, wskazują nowe wzory myślenia o sytuacjach lękotwórczych.

Bajki psychoterapeutyczne – zawierają zupełnie inny sposób myślenia sprawiający, że sytuacje lękotwórcze dziecko odczuwa w zupełnie inny, nowy sposób. Zastępczo zaspakajają potrzeby dziecka, dowartościowują je, dają poczucie zrozumienia poprzez akceptację. Budują pozytywne emocje, nadzieję oraz przyjaźń, które prezentują bajkowe postacie. Przekazują wiedzę o lękach dziecka oraz wskazują sposoby radzenia sobie z nimi. Celem nadrzędnym tych bajek jest obniżenie lęku u dziecka.

MUZYKOTERAPIA

Jako przedszkole, które stara się poszerzać swoje doświadczenia i dopasować je do aktualnych potrzeb naszych dzieci będziemy realizować program oparty na wprowadzeniu elementów muzykoterapii z dziećmi. Program ten będzie kluczem do realizacji wizji naszego przedszkola promującego aktywną i twórczą postawę dziecka.

Muzyka towarzyszy człowiekowi od zawsze.

Pełni w jego życiu rozmaite funkcje: zabawowe, wspólnotowe, religijne, emocjonalne, ekspresyjne, poznawcze czy estetyczne. Jako sztuka o specyficznych właściwościach może w istotny sposób wzbogacać życie człowieka: dostarczać wzruszeń wywołanych muzyką, rozwijać sferę przeżyć psychicznych, naszą wrażliwość.

Muzyka posiada znaczenie terapeutyczne, ponieważ kształtuje osobowość, rozwija funkcje poznawcze, sferę uczuciowo - emocjonalną, postawy moralne, społeczne, estetyczne
i kulturalne.

Muzyka usuwa stan zmęczenia, redukuje poczucie strachu, jest pomocnym środkiem
w likwidowaniu napięć emocjonalnych, towarzyszącym często dzieciom w wieku przedszkolnym.

Świat dźwięków uspokaja, uczy wrażliwości, a także rozwija zainteresowania, pozwala odkryć nowe umiejętności.

Muzyka zmienia aktywność systemu nerwowego, napięcie mięśni, przyśpiesza przemianę materii, wpływa na szybkość krążenia, modyfikuje oddychanie i wydzielanie wewnętrzne. Słuchanie muzyki dostarcza odbiorcy przyjemnych przeżyć, redukuje napięcie, zmienia zachowanie i postawy człowieka. Pozwala udać się w głąb siebie i tam zregenerować siły. W wyniku tak przeprowadzonych zajęć następuje poprawa samopoczucia, usunięcie lęku, odreagowanie napięcia, poprawa relacji z członkami grupy.

Badania dowiodły ,że po 10 minutach słuchania muzyki u większości osób mija zmęczenie, oddech staje się wolniejszy, a praca serca zwalnia. Muzyka wycisza negatywne emocje takie jak: złość, niechęć, agresja. Pomaga w pracy jak i w wypoczynku.

Muzykoterapia w przedszkolu wskazana jest w pracy z dziećmi nadpobudliwymi, zalęknionymi, mającymi trudności z nauką pisania, a także z niską koordynacją ruchową.

Stosowanie muzykoterapii, bądź relaksu w pracy ze zdrowymi dziećmi również przynosi bardzo dobre wyniki. Muzyka wycisza nadmierne emocje negatywne i pobudza pozytywne.

Nie może zabraknąć muzyki w rewalidacji dzieci niepełnosprawnych. Wg. Zofii Sękowskiej należy zwrócić to, co zostało im w życiu zabrane: radość życia, pracy, tworzenia, jak i możliwości współżycia zespołowego oraz korzystania ze wszystkiego, co mają zdrowi rówieśnicy.

Niezależnie od tego z jaką grupą dzieci i jakie zajęcia muzyczne bywają prowadzone, muszą one zawsze zawierać element radości przede wszystkim dla dziecka, ale także i pedagoga.

Muzykoterapia stosowana jest w dwóch podstawowych formach :

  • słuchanie muzyki: relaksacja w pozycji lezącej, siedzącej (muzykoterapia receptywna)
  • wykonywanie instrumentalne muzyki: śpiew, taniec, rytmika (muzykoterapia aktywna)

Repertuar muzyki jest rozległy, wybór zależy od wieku dziecka, celów jakie zakłada terapeuta.

W muzykoterapii stosuje się utwory o różnym charakterze:

  • pogodne (utw. Chopina)
  • smutne (Bacha)
  • liryczne, pełne zadumy
  • patetyczne (utw Haendla)
  • dynamiczne (Beethovena)
  • wesołe, szybkie (Błękitna rapsodia)

Specjalny rodzaj muzyki stosowany w muzykoterapii zawiera wkomponowane naturalne dźwięki przyrody. Muzyka grana jest w fizjologicznym, zgodnym z zegarem biologicznym rytmie 60 uderzeń na minutę. Dźwięki przyrody (śpiew ptaków, szum morza, wiatr ,śpiew delfinów, trzask ognia z kominka i wiele innych) działają jak bodziec podprogowy. Łagodnie i harmonijnie docierają do naszej podświadomości.

Cele muzykoterapii

  • stymulacja procesów integracji sensorycznej, kształtowanie świadomości ciała oraz orientacji przestrzennej dziecka
  • usprawnianie funkcji manualnych, graficznych oraz procesów analizy i syntezy wzrokowej
  • stymulacja funkcji mowy oraz doskonalenie proces ow analizy i syntezy słuchowej
  • stymulacja procesów poznawczych
  • kształtowaniesfery emocjonalno - społecznej dziecka
  • stymulacja koordynacji ruchowej (wzrokowo ruchowej, słuchowo - ruchowej, wzrokowo- słuchowo- ruchowej)

Po zajęciach z muzykoterapii dziecko potrafi:

  • zintegrować się z grupą rówieśników
  • ujawni zdolności twórcze
  • zrytmizuje organizm, poprawi koordynacją ruchową
  • nauczy się współpracy w zespole
  • określi swoje emocje
  • określi swoje mocne strony
  • wzbogaci swoją wrażliwość
  • nauczy się autorelaksu

Formy aktywności muzycznej:

  • ruch przy muzyce
  • śpiew i ćwiczenia mowy
  • gra na instrumentach
  • ekspresja twórcza
  • percepcja muzyki

Ruch przy muzyce służy - aktywizacji motoryki, śpiew -rozwijaniu mowy, gra na instrumentach - kształtowaniu funkcji manualnych, pozostałe zaś stymulacji sfery emocjonalno - społecznej.

Formy pracy:

Muzykoterapia może być prowadzona indywidualnie i grupowo.

HIPOTERAPIA

Jest to forma rehabilitacji psycho-ruchowej, do której stosuje się konia. Jest jedną z form rehabilitacji wieloprofilowej, czyli oddziałującej jednocześnie ruchowo, sensorycznie, psychicznie i społecznie. Stosowana jest zarówno u dzieci, u młodzieży, jak i u dorosłych. Terapia niepełnosprawnych z zastosowaniem metody hipoterapii obejmuje głównie osoby niepełnosprawne ruchowo, sensorycznie i umysłowo.

Najkrócej rzecz ujmując hipoterapia to ogół zabiegów terapeutycznych, do których wykorzystuje się konia (na podstawie Kanonów Polskiej Hipoterapii). Hipoterapia jest zazwyczaj terapią wspomagającą inne metody leczenia. Niekwestionowaną zaletą hipoterapii jest jej uniwersalność. Profesjonalnie prowadzona hipoterapia oddziałuje na sferę ruchową i sensoryczną człowieka, a także jego funkcjonowanie psychiczne i społeczne.

Oddziaływanie hipoterapii:

Kodowanie w mózgu prawidłowego wzorca ruchu miednicy podczas chodu. Działanie to często nazywane jest "nauką chodzenia bez chodzenia" i wykorzystywane jest w terapii dzieci z chorobami narządu ruchu.

Normalizacja napięcia mięśniowego . Wiele jeźdźców cechuje zbyt silne lub obniżone napięcie mięśni ciała. Prawidłowe ułożenie na koniu i rytmicznie kołyszące ruchy konia sprawiają, że dochodzi do znormalizowania tego napięcia.

Doskonalenie równowagi i koordynacji, a także orientacji w przestrzeni, schematu własnego ciała, poczucia rytmu. Trudno wyobrazić sobie by wykorzystanie jakiegokolwiek sprzętu rehabilitacyjnego tak dobrze stymulowało poczucie równowagi i koordynacji jak jazda na końskim grzbiecie. Gdy człowiek jedzie na koniu jego ciało poddawane jest ruchowi aż
w trzech wymiarach (z góry na dół, na boki oraz do przodu i do tyłu).

Stymulacja i normalizacja czucia powierzchniowego

Zwiększenie poczucia własnej wartości. Wiele zdrowych osób nie jest w stanie wyobrazić sobie radości dziecka, zazwyczaj poruszającego się na wózku, z tego, że siedząc na końskim grzbiecie może pojechać na spacer. Każdy kto siedział kiedyś na koniu wie, że świat z końskiego grzbietu wygląda przecież zupełnie inaczej!

Zmniejszanie zaburzeń emocjonalnych. Kompetentnie prowadzona hipoterapia w połączeniu z oddziaływaniem psychoterapeutycznym lub psychoedukacyjnym stanowi wartościowy sposób pomocy osobom doświadczającym zaburzeń natury psychologicznej.

Rozwijanie pozytywnych kontaktów społecznych. Dzieci niepełnosprawne bardzo często oprócz cierpienia spowodowanego chorobą doświadczają dodatkowo bólu, który związany jest z poczuciem społecznego odrzucenia. Celem zajęć jest to by w naszym przedszkolu dzieci zdrowe spędzały czas wspólnie z niepełnosprawnymi. Możliwość kontaktu z akceptującymi rówieśnikami i dorosłymi jest przecież wartością trudną do przeceniania.

Terapeutyczna rola konia

1.  Koń to wrażenie chodzenia

Trójwymiarowy ruch grzbietu końskiego w stępie przekazywany miednicy jeźdźca jest identyczny z ruchami miednicy prawidłowo kroczącego człowieka. W tym samym czasie barki i luźno zwisające kończyny dolne również zachowują się tak, jak u idącego człowieka. Daje to możliwość nauki chodzenia "bez chodzenia".

2.  Koń hamuje przetrwałe odruchy postawy

Nieprawidłowe, mimowolne odruchy towarzyszące niektórym postaciom mózgowego porażenia dziecięcego utrudniają usprawnianie. Hipoterapia stwarza możliwość stopniowego eliminowania tych automatyzmów.

3.  Koń przywraca zaburzoną symetrię mięśni tułowia

Łagodne, rytmiczne, równomierne kołysanie w stępie, na przemian napina i rozluźnia mięśnie posturalne prawej i lewej strony ciała. Napięte i przykurczone mięśnie ulegają stopniowemu rozluźnieniu i rozciągnięciu, mięśnie słabszej strony ulegają wzmocnieniu - dochodzi do symetrycznej równowagi mięśniowej.

4.  Koń koryguje postawę

Utrzymywanie prawidłowego dosiadu zmusza do aktywnego prostowania się. Wzmocnieniu ulegają mięśnie grzbietu, brzucha i obręczy biodrowej, szczególnie pośladków, zmniejsza to tak zwane przodopochylenie miednicy, wyrabia nową, prawidłową postawę, wzmacnia mięśnie gorsetu tułowia.

5.  Koń rozluźnia spastyczne mięśnie

Uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego może spowodować wzmożone napięcie mięśni (spastyczność), szczególnie w kończynach. Podstawowym warunkiem usprawniania jest obniżenie spastyczności.

Podczas hipoterapii dzieje się to automatycznie i jest możliwe dzięki:

- rozgrzaniu mięśni,

- rytmicznemu kołysaniu w stępie,

- przeciwstawnym skrętom biodra-barki,

- ułożeniu kończyn dolnych w trójzgięciu i odwiedzeniu podczas dosiadania konia.

6.  Koń chroni przed przykurczami i ograniczaniem ruchomości w stawach

Wspomniany łańcuch ruchów grzbiet konia - miednica jeźdźca - jego kręgosłup - bark - kończyny jeźdźca uruchamia rytmicznie i łagodnie kolejno wszystkie mięśnie i stawy. Hipoterapia i jazda konna zmniejsza przede wszystkim przykurcze, ograniczenia ruchomości przywodzicieli i obręczy miednicy.

7. Koń może usprawniać bardzo łagodnie

Jest to możliwe dzięki jego specyficznej budowie i łagodnemu oddziaływaniu ruchu konia w stępie. W hipoterapii istnieje cały szereg odpowiednich ułożeń, podporów i technik asekuracji, regulujących stopień uruchamiania, wysiłku i bodźcowania organizmu. Dzięki temu hipoterapię można zaoferować nawet pacjentom ze znacznymi deficytami fizycznymi  i psychicznymi.

8.  Koń zwiększa możliwości lokomocyjne

Osoby niepełnosprawne cierpią na ogół z powodu ograniczonych możliwości ruchowych. Siedząc na koniu, popędzając go pracą bioder, kręgosłupa - odbierają wrażenie prawidłowego chodu i mogą go ćwiczyć. Koń oddaje do dyspozycji osoby niepełnosprawnej swoje cztery, zdrowe nogi stwarzając tym samym nieograniczone możliwości lokomocyjne. Takie przeszkody jak odległość, nierówność terenu, piasek czy woda przestają istnieć. Jest to przeżycie piękne i niezapomniane.

9.  Koń drażni zmysły

Dotyk końskiej sierści, łaskotanie grzywy, rozmaitość kształtów, odgłos kroków, przyjazne parskanie i mile kojarzony zapach stymulują zmysły dotyku, słuchu, wzroku i węchu. Towarzyszy temu ciągłe wytrącanie z równowagi i konieczność jej natychmiastowego odnajdywania, jeżeli nie chcemy zbyt prędko rozstać się z tym bogactwem wrażeń. Czucie głębokie jest stymulowane przez nieustające przeciwstawne bodźce dopływające z mięśni, ścięgien i stawów całego ciała. Wszystko to niezwykle rozwija zaburzoną zdolność równoczesnego odbierania bodźców i ich kojarzenia. Dzięki temu kształtuje się poczucie własnego ciała i orientacji przestrzennej.

10.  Koń stanowi źródło bodźców równoważnych

Hipoterapia daje nieograniczone możliwości stopniowania i różnicowania bodźców równoważnych. Dzięki przyspieszeniom poziomym i pionowym: kołysaniu, zmianom kierunku jazd, zatrzymaniu się, ruszaniu, przyspieszaniu i zwalnianiu tempa jazdy, zastosowaniu specjalnych ułożeń, odpowiednich ćwiczeń i zabaw - ruch konia staje się potężnym generatorem bodźców równoważnych.

11.  Koń uaktywnia i otwiera nas

Rytmiczne pobudzające ruchy towarzyszące jeździe konnej wzmagają wydzielanie hormonów (szczególnie adrenaliny i endorfin), stymulujących układ wegetatywny. Następuje wyraźny wzrost aktywności ruchowej, koncentracji uwagi i dobrego samopoczucia. Ma to szczególne znaczenie w terapii u tych niesprawnych osób, które przeżywają stany lekowe oraz stany zahamowania, szczególnie zaś u dzieci. Pomaga temu kontakt wzrokowy "na równi", przyjemność płynąca z zajęć, "niewidoczność" kalectwa i subiektywna łatwość sukcesu.

12.  Koń usprawnia pracę naszych organów

Dzięki stymulacji układu hormonalnego i wegetatywnego, jazda konna poprawia krążenie, oddychanie, pracę jelit a nawet pracę układu odpornościowego. Działanie to jest szczególnie aktywne podczas jazdy stępem.

13.  Koń mobilizuje i nie nudzi

Koń żywy i reagujący na otoczenie wymaga od osoby niepełnosprawnej aktywności, nie pozwala jej na pozostanie biernym, jak to bywa w niektórych innych formach terapii. Osoby niepełnosprawne, szczególnie dzieci poddawane żmudnemu i systematycznemu usprawnianiu często ulegają zniechęceniu i nie chcą współpracować z terapeutą. Problemu tego nie obserwujemy podczas zajęć z hipoterapii. Tutaj zaangażowanie pacjenta w terapię jest olbrzymie i nieprzemijające. Trud usprawniania staje się prawie niezauważalny, a sama terapia przez swoją atrakcyjność jest jednocześnie nagrodą.

14.  Koń uczy

Podczas zajęć z hipoterapii pacjent dzięki aktywizacji i pozytywnemu nastawieniu do współpracy z terapeutą może opanować szereg umiejętności i pojęć. Koń jest pomocny w pracy pedagoga specjalnego, psychologa, logopedy. Obcowanie z koniem i jego otoczeniem nie tylko wzbogaca wiedzę pacjenta o świecie ale uczy go również samodzielności, odpowiedzialności i współpracy z innymi.

15.  Koń relaksuje

Kontakt z koniem, poddanie się jego łagodnym, kołyszącym ruchom sprzyja relaksowi i odprężeniu. Świat widziany z końskiego grzbietu jest większy i piękniejszy. Obcowanie z tym dużym, imponującym, przyjacielskim zwierzęciem ma wpływ na równowagę emocjonalną i powoduje osłabienie reakcji nerwicowych.

16.  Koń to uniwersalne stanowisko terapeutyczne

Koń może zastępować materac (szeroki zad), terapeutyczną piłkę, lub wałek (kłoda), klin (szyja), bądź drabinkę do podciągania (grzywa). Idąc stępem wprowadza pacjęta leżącego na nim na brzuchu - w ruchy zbliżone do pełzania, pacjenta opartego na łokciach i kolanach - w ruchy zbliżone do czworakowania, pacjenta siedzącego - w ruchy zbliżone do chodzenia. Nie ma innego "przyrządu", który byłby tak uniwersalny. Siedząc na koniu łatwiej opanować pojęcia przestrzenne, schemat własnego ciała, nauczyć się liczyć do czterech (patrz nogi konia), wymawiać trudne głoski i wyrazy.

 

 

Copyright © 2017 - Akademia Przedszkolaka - Magia

studio-2m